Sylvester....ik weet het even niet meer

Deel hier je zorgen over je zieke huisgenoten.
Gebruikersavatar
Bridget
Berichten: 477
Lid geworden op: ma 04 jun 2012, 23:36
Locatie: Oostende

Sylvester....ik weet het even niet meer

Berichtdoor Bridget » wo 09 okt 2013, 18:14

Sinds vorig jaar is bij Syl chronische nierinsuffientie vast gesteld door bloedonderzoek.
Ondertussen heeft zij al 3 bloedonderzoeken gekregen en tot bij haar laatste bloedonderzoek (van eind juni geleden) zijn haar nierwaarden steeds stabiel gebleven, wel was zij toen (al) lichtjes gehydrateerd. Bij de "gewone" controle door de DA was haar hart toen nog super goed voor een poes van haar leeftijd.
Voor de nierinsuffentie krijgt zij dan dus ook dagelijks fortekort en dus ook nierdieet voeding. In het begin en op aanraden van de DA was dat RC renal maar aanzien Syl dat niet graag luste ben ik op zoek gegaan naar iets anders. Ik vond bij zooplus beaphar nierdieet en dat lust ze wel graag, eigenlijk eet ze daar nu 1 vlootje per dag van verdeeld over meerdere kleine porties. Verder eet zij gewoon mee van de brokken RC die de andere krijgen (dit dan eigenlijk enkel op de momenten dat ik uit werken ben of gewoon niet thuis ben of slaap, want ik houd haar zoveel mogelijk in het oog wanneer ik thuis ben en sinds ze die beaphar vlootjes krijgt komt zij zelf vragen wanneer zij apart van de rest eten wil. Sinds zij nierpatientje is, is zij ook fel vermagerd...nog ongeveer 2,5kg weegt zij nu. zichzelf verzorgen doet zij allang niet meer, dus ja zij ziet er belange niet super uit...Vroeger werd ze nog graag geborsteld dat heeft ze nu ook niet meer graag, ik denk dat haar vel teer word waardoor het borstelen pijnlijk is geworden...(net zoals bij oude mensen hun vel ook dunner en brozer word).
Verder, sommige dagen slaapt zij heel veel, andere dagen slaapt ze amper en loopt ze soms doolloos door het huis te janken (Syl is nooit een babbelaar geweest, dus daaraan merk ik een grote verandering)...alsof zij opzoek is naar iets, alsof ze niet weet waar ze is...ik weet het niet. Op de momenten dat ze wel wakker is, is ze dan weer super aanhankelijk (tenminste wanneer ze niet doolloos rondloopt), daardoor denkt de DA niet dat ze pijn heeft, omdat ze haar gewoon laat pakken en knuffelen.
Toen gisteren dan de DA hier was (omwille van de konijntjes te controleren) had ik dan ook dit alles aan haar uitgelegd en met de vraag om ook Syl eens na te kijken, het resultaat was...amper een pols te voelen, waarop mijn DA dan dus met haar stetoscoop (of hoe noem je dat) naar Syl haar hart luisterde...haar hartslag wat tot aan haar vorig onderzoek nog super was is nu sterk verzwakt...
De DA gaf mij de raad eens ernstig na te denken over het feit: ga je nog verder door met Syl, of....laat je haar zachtjes gaan....ze verplicht mij nog nergens toe maar ze zegt wel als ze nog verder achteruit gaat beslis ik als DA wat te doen en heb jij geen keuze meer....Het is de eerste keer dat mijn DA zo spreekt tegen mij, zij is er tegen dat wanneer je iets stabiel kan houden met medicatie en er geen verdere bijkomende problemen zijn om dan een dier te laten inslapen, dus ik weet wel zeker dat zij dit dan ook meent.
Ik denk dan nu: wat als ik eerst nog een bloedonderzoek laat doen? Maar door de extra stress van het bloedprikken kan haar hart het misschien wel begeven...
Ik zou ook niet willen (zeker met wat ik nu weet over haar sterk verzwakte hartslag) dat ik eens thuis kom of opsta s'ochtends dat zij misschien doodligt...en dat dan terwijl dat ik haar misschien zachtjes met een spuitje kan laten inslapen...nu kan ik afscheid nemen van haar, nu krijg ik die kans...dan niet.

Pfff ik vind het echt zo moeilijk!!!
Ze is mijn eerste huisdiertje sinds ik alleen woon, begin december is zij 18 jaar mijn roommate...kan ik haar zomaar laten gaan? Dat terwijl ze er misschien wel slecht uitziet, maar misschien geen pijn heeft? Want ale ja in hoeverre kan je echt zeggen of ze al dan niet pijn heeft?
Of wacht ik gewoon af...en laat ik de natuur zijn gang gaan?
Maar het enige voordeel dat een dier nog heeft op een mens is dat je ze in hun waardigheid kan laten gaan...
Het moeilijk is dat de beslissing bij mij ligt, alleen ik weet het niet....gho Syl kon je maar mensentaal spreken en het mij zeggen wat je wilde, dan hoefde ik de beslissing niet te nemen...
Afbeelding

riddle
Berichten: 1233
Lid geworden op: di 06 sep 2011, 17:15

Re: Sylvester....ik weet het even niet meer

Berichtdoor riddle » wo 09 okt 2013, 19:02

Hoi Bridget,
zo te horen is je vriendje aan het einde van haar weg gekomen.
Ik zou proberen zéker te weten dat ze geen pijn heeft, dat is het belangrijkste.
Zonder pijn kan ze misschien uitdoven als een kaarsje, maar anders zal je genoodzaakt zijn een zware beslissing te nemen.
Misschien gaat het nu ook wel snel, haar orgaantjes zijn aan het falen, zo te horen.
Ga eens lekker bij haar zitten voor een praatje en een zacht knuffeltje, wie weet vertelt ze je zélf wel wat ze wil.
In ieder geval héél veel sterkte!
Ann

Gebruikersavatar
Clemmetje
Beheerder
Berichten: 27195
Lid geworden op: wo 09 dec 2009, 10:23
Locatie: Oldebroek
Contacteer:

Re: Sylvester....ik weet het even niet meer

Berichtdoor Clemmetje » wo 09 okt 2013, 19:16

Lieve Bridget, als ik je verhaal zo lees dan is Sylvester inderdaad in haar laatste levensfase gekomen.
Ik zou haar nu heel goed in de gaten blijven houden en zodra ze ook maar iets laat zien van achteruitgang of pijn de moeilijke maar moedige beslissing nemen om haar rustig te laten gaan.
Het is is zoveel fijner om haar op tijd haar rust te geven. Achttien jaar is best wel al een mooie leeftijd.
Geniet nog volop van haar en voel wanneer de tijd daar is.
Heel veel sterkte.
Groetjes Clem
Afbeelding

Gebruikersavatar
marisser
Berichten: 3580
Lid geworden op: ma 14 feb 2011, 19:19
Locatie: Hillegom

Re: Sylvester....ik weet het even niet meer

Berichtdoor marisser » wo 09 okt 2013, 22:04

Ik kan je alleen maar heel veel sterkte wensen!!

Gr. Maris

Gebruikersavatar
ismar
Berichten: 719
Lid geworden op: vr 28 jan 2011, 20:30

Re: Sylvester....ik weet het even niet meer

Berichtdoor ismar » do 10 okt 2013, 01:43

Ik krijg kippvel bij het lezen van jou verhaal.
Ik snap ook de verwarring en verdriet.
Sylvester is je maatje,...je alles.
Jij alleen kan die verdomd moelijke beslissing maken....
Ik wens je heel veel sterkte,kracht en wijsheid toe de komende tijd.
Katten laten pootafdrukken achter op je hart....

Gebruikersavatar
Bridget
Berichten: 477
Lid geworden op: ma 04 jun 2012, 23:36
Locatie: Oostende

Re: Sylvester....ik weet het even niet meer

Berichtdoor Bridget » do 10 okt 2013, 07:09

Toen bij de eerste bloedtest inderdaad uitwees dat zij chronische nierinsuffientie had, kreeg ik direkt mijn twijfels...mijn eerste vraag aan de DA waren dan ook doet het pijn? Waarop het antwoord was: nee, alleen de momenten waarop zij misselijk is en veel moet kotsen zijn eerder gewoon "lastige" momenten net zoals bij ons. (sommige dagen kots zij dan ook zoveel dat er zelf een beetje bloed bij is door te veel te kotsen).
Mijn tweede vraag was: en wat als ze nu een niercrisis krijgt, hoe merk ik dat? Want ale van de mensen die ik weet dat al een niercrisis hebben meegemaakt zou het heel pijnlijk zijn. Daarop was mijn DA haar antwoord dan ook: wanneer ze een niercrisis krijgt, zijt ma gerust dat zie je direkt, dan zul je mij niet zo rustig opbellen! En dat is nu iets waar ik het meeste schrik voor heb, al van in het begin dat ik weet dat ze chronische nierinsuffientie heeft...zelf wanneer ik thuis ben op zo een moment, mijn DA woont nu ook niet naast mijn deur he, oke ik mag haar zelf s'nachts uit haar bed bellen wanneer er iets is, ma het is nu niet dat ze op 2 min bij mij staat he...kan ook niet, dat weet ik en begrijp ik...maar dan zou mijn Syl wel niet alleen zijn op zo een moment.
Maar stel nu dat ze een niercrisis krijgt en ik ben NIET thuis!!!! Ik mag er niet aan denken...ocharme!!
En dan is er nog de medicatie die ze krijgt, ondanks het feit dat fortekort ook word gegeven voor het hart, komt er nu dan nog eens bij dat ze een verzwakte hartslag heeft, iets wat tot aan haar vorige controle juist nog het beste was voor haar leeftijd.

Ik wil haar gerust nog bij mij houden, liefst nog zolang mogelijk...en nu heeft ze misschien nog geen pijn, dan denk ik misschien ben je beter dan dat je haar nu laat gaan? Voor er iets gebeurt op een moment dat je niet thuis bent?
Maar dan heb ik weer zoiets van met elk dier (of elke mens) kan er onverwacht iets gebeuren, dan moet je niets in huis nemen als je daar schrik voor hebt, iets wat je niet kent kan je niet missen ook!
En als ik verder ga op mijzelf, ik zou liever waardig willen gaan, dan te moeten sterven met veel pijn, ik heb mijn peter zien gaan van prostaat kanker (wat heel pijnlijk was) en mijn papa zien gaan van darmkanker (ook met veel pijn)....zo zou ik niet willen sterven...zoiets wil ik mijn Syl niet aandoen! Zoiets wil ik haar besparen...en een dier kan je juist een pijnlijke dood besparen...maar dan denk ik weer: je kan toch niet een kat laten inslapen gewoon omdat je schrik hebt dat ze pijn gaan krijgen???
Kon mijn Syl maar mensentaal inplaats van enkel miauw...of verstond ik maar miauw.
Soms denk ik wanneer ik haar hoor janken; ocharme, ale Syl wa is er nu? Soms lijkt het alsof ze jankt op zo een vragende manier...maar ja ik weet ook al een tijdje dat ze dement is...jankt ze daarom, omdat ze het zelf niet weet? Ik werk in een rusthuis, niet elke demente mens is rustig, velen zijn zoekende...Of jankt ze misschien toch omdat ze misschien toch ergens pijn heeft? Misschien is de pijn ook niet constant aanwezig, of misschien "verbergt" ze haar pijn voor mij? (dat probeerde mijn papa ook, zijn pijn zoveel mogelijk voor ons te verbergen)

Pfff ik weet het echt niet hoor, ja ik weet nu ook wel van een oude kat kan je geen kittentje meer maken...
Afbeelding

Gebruikersavatar
Yaella
Berichten: 3088
Lid geworden op: zo 28 jul 2013, 17:51

Re: Sylvester....ik weet het even niet meer

Berichtdoor Yaella » do 10 okt 2013, 08:46

Heftig maar zoals ik het lees is ze op, mensen willen soms geen afstand nemen van hun grote liefde helemaal niet na 18 jaar. En denken iedere dag is nog mooi mee genomen. Mits het een waardig bestaan is? Vaak beseffen mensen niet dat langer vast houden dan nodig is vaak uit egoïsme voort komt. Ik denk dat ze recht heeft op een laats respect van jou!! Laat haar waardig gaan voordat ze pijn krijgt. Gezien je niet weet of ze huilt om aandacht of dat ze je iets wil vertellen of dat ze pijn heeft. Afscheid nemen bestaat niet want ze zal altijd bij je blijven voort leven. Maar ik denk dat een DA het niet voor niets zegt. Laat haar waardig gaan, ze heeft het verdiend. Sterkte!
Wie nooit op de proef wordt gesteld, proeft nooit van het goede.

Gebruikersavatar
g.w.
Berichten: 2493
Lid geworden op: wo 09 mei 2012, 18:41

Re: Sylvester....ik weet het even niet meer

Berichtdoor g.w. » do 10 okt 2013, 08:52

Pfffff dit is heel heel erg moeilijk.......alles is al gezegd hierboven , maar de uiteindelijke beslissing ligt bij jou.
Ik wens je heel veel sterkte met dit moeilijke besluit g3
groetjes Gerry

Gebruikersavatar
Bridget
Berichten: 477
Lid geworden op: ma 04 jun 2012, 23:36
Locatie: Oostende

Re: Sylvester....ik weet het even niet meer

Berichtdoor Bridget » do 10 okt 2013, 19:32

Ik heb besloten om nog 2 weken af te wachten met Syl en te kijken hoe het verder met haar gaat. Dan is mijn DA terug uit verlof en laat ik Syl eerst nog even opnieuw onderzoeken, terug haar pols en hartslag laten controleren, voor ik verder beslis over haar...misschien had zij gewoon even een te lage bloeddruk ofzo, uiteindelijk is het onderzoekje dat gebeurt is toch een momentopname, Syl eet nog, wel in kleine porties dus meerdere keren per dag, ze komt nog steeds zelf naar mij en ze komt zelf ook nog kopjes geven. Als ik haar oppak jankt ze niet, dus pijn heeft ze denk ik niet.
Uiteindelijk als er in die 2 weken van mijn DA haar verlof toch iets moest zijn kan ik nog altijd haar zus opbellen. Die ben ik wel niet gewoon (Elise is hier nog maar 1 keer geweest) en Syl kent haar ook niet, daarom wacht ik ook liever tot mijn DA terug is.

Alleen hoop ik nu dat ik niet de verkeerde beslissing neem, dat haar hart nog sterk genoeg om toch nog even mijn roommate te blijven.
En uiteindelijk als mijn DA zeker moest zijn dat haar hart het snel zou begeven denk ik nu wel dat zij zou beslist hebben in mijn plaats.
Afbeelding

Gebruikersavatar
Wil
Beheerder
Berichten: 25868
Lid geworden op: do 05 nov 2009, 18:47
Contacteer:

Re: Sylvester....ik weet het even niet meer

Berichtdoor Wil » do 10 okt 2013, 19:45

Hoi Briget
meid dit is een van de moeilijkste dingen die er is als je dieren hebt ,je wilt eigenlijk niet voor ze beslissen maar laten we blij wezen ,dat wij dat bij onze dieren wel kunnen en ze niet als veel mensen een giga lijdens weg krijgen ,juist doordat ze niet kunnen praten en ze altijd bikkel hard zijn .het is de natuur van ze om hard te wezen .

Denk er goed over na hoe jij je zou voelen als ze wel een aanval krijgt als je er niet bent ,zou je jezelf verwijten maken ,zou je denken had ik haar toch maar laten gaan gewoon terwijl ze lekker bij je op schoot ligt.ze merkt niks van dat prikje ,dieren kunnen gelukkig niet in tijd denken terwijl ze toch giga oud is meid .
overdenk dit goed bij jezelf .onwijs veel sterkte
Groetjes Wil
Afbeelding

Hier wordt niet geshopt voor een goede test

http://database.sphynxrexbreeders.nl/


Terug naar “Het Ziekenhuis”

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 2 gasten

cron