Sylvester....ik weet het even niet meer

Deel hier je zorgen over je zieke huisgenoten.
Gebruikersavatar
manoe76
Berichten: 5934
Lid geworden op: di 15 nov 2011, 16:11
Locatie: Amsterdam
Contacteer:

Re: Sylvester....ik weet het even niet meer

Berichtdoor manoe76 » do 10 okt 2013, 23:49

Lieve Bridget, wat is dit moeilijk... ik zou niet in jouw schoenen willen staan... Maar ik wil wel eerlijk met je zijn en denk dat je dat ook wel aankan... 2 weken is lang voor een kat met nierfalen. Bekijk het ajb per dag. Een kat met chronisch nierfalen kan lang mee, maar het kan ook zomaar afgelopen zijn en dan moeten wij soms ingrijpen om verder leed te besparen. Ik hoor hier en op mijn werk mensen altijd zeggen: als ze maar geen pijn heeft... En tuurlijk, we willen niet dat onze dieren pijn hebben, maar continu misselijk zijn is ook vreselijk, en dat is wel wat er met nierpatiënten vaak gebeurt. En katten zijn heel goed in het verbergen van hun leed. Ik zeg niet dat je nu een beslissing moet nemen, want ik ken Sylvester niet en kan daar absoluut niet over oordelen. Het enige wat ik je wil zeggen is: kijk niet alleen naar pijn, maar kijk verder dan dat, en hou je niet vast aan die 2 weken die je voor haar en jezelf gesteld hebt, bekijk het per dag en probeer (ik weet dat dat heel moeilijk is) zo objectief mogelijk naar haar te kijken en bedenk bij jezelf of jij dat zou willen... En zou ze zich gaan afzonderen, niet meer willen eten, liggen op vreemde plekken... bedenk dan dat ze daar misschien een reden voor heeft. Ik hoop dat de bevindingen een tijdsopname waren en je nog lang van haar mag genieten. Heel veel sterkte met deze moeilijke tijd en de beslissing die je misschien zal moeten nemen voor haar.
Afbeelding

Gebruikersavatar
Bridget
Berichten: 476
Lid geworden op: ma 04 jun 2012, 23:36
Locatie: Oostende

Re: Sylvester....ik weet het even niet meer

Berichtdoor Bridget » vr 11 okt 2013, 10:49

En katten zijn heel goed in het verbergen van hun leed.
T'is juist hier voor dat ik het meeste schrik heb, ik weet nog goed destijds met Djalissa, zij at ook nog, zij sprong ook nog zelf op mijn schoot, zij kwam ook nog kopjes geven en flossen en spinnen en dat terwijl zij op sterven lag....toen ik die resultaten van de autopsie kreeg, moest je geen DA zijn om te weten hoeveel pijn zij wel niet moest gehad hebben. Dus ja ik weet maar al te goed hoe katten hun pijn kunnen verbergen voor hun baasje.

Ja ik ga het in elk geval dag per dag bekijken, als ik ondervind dat Syl verder achteruit gaat bel ik Mélie haar zus op, Mélie heeft mij allesinds de gsmnummer van Elise gegeven zodat ik rechtstreeks bij haar terecht kom ondertussen zij op verlof want Mélie haar gsm blijft intussen bij haar moeder.
Afbeelding

Hildeke
Berichten: 6325
Lid geworden op: wo 09 dec 2009, 15:50
Locatie: Baasrode(Oost-Vlaanderen)

Re: Sylvester....ik weet het even niet meer

Berichtdoor Hildeke » vr 11 okt 2013, 13:53

Lieve Bridget
Ik kan niet anders doen dan je heel veel sterkte te wensen de komende
dagen .
Sylvester is een deel van je leven , en nu moet je misschien een rotbeslissing
nemen voor het welzijn van je lieverd.
Heel veel sterkte
Groetjes Hildeke

Gebruikersavatar
Viktor
Berichten: 1309
Lid geworden op: vr 26 aug 2011, 22:40
Contacteer:

Re: Sylvester....ik weet het even niet meer

Berichtdoor Viktor » vr 11 okt 2013, 15:37

Heel, heeel moeilijk vooral als je 18 jaar samen bent.. Ik zou zelf even kijken en voelen wanneer het echt niet meer dierwaardig is het actief een beslissing nemen..

Omdat wij natuurlijk als mensen dieren houden leven ze vaak zo lang soms te lang en heb zelf het idee dat het soms gaat lijken op dieronwaardig bestaan terwijl ze in de 'natuur' al veel eerder klaar zouden zijn.. Dit is natuurlijk niet persoonlijk bedoeld maar algemeen wat ik mij zo afvraag soms als ik diertjes om me heen zie unsure_sm
Afbeelding

Gebruikersavatar
manoe76
Berichten: 5934
Lid geworden op: di 15 nov 2011, 16:11
Locatie: Amsterdam
Contacteer:

Re: Sylvester....ik weet het even niet meer

Berichtdoor manoe76 » vr 11 okt 2013, 20:41

En katten zijn heel goed in het verbergen van hun leed.
T'is juist hier voor dat ik het meeste schrik heb, ik weet nog goed destijds met Djalissa, zij at ook nog, zij sprong ook nog zelf op mijn schoot, zij kwam ook nog kopjes geven en flossen en spinnen en dat terwijl zij op sterven lag....toen ik die resultaten van de autopsie kreeg, moest je geen DA zijn om te weten hoeveel pijn zij wel niet moest gehad hebben. Dus ja ik weet maar al te goed hoe katten hun pijn kunnen verbergen voor hun baasje.

Ja ik ga het in elk geval dag per dag bekijken, als ik ondervind dat Syl verder achteruit gaat bel ik Mélie haar zus op, Mélie heeft mij allesinds de gsmnummer van Elise gegeven zodat ik rechtstreeks bij haar terecht kom ondertussen zij op verlof want Mélie haar gsm blijft intussen bij haar moeder.
Ja, het is moeilijk he... Toen Rico overleed heb ik ook steeds gedacht: heb ik iets gemist?
Maar meer dan goed naar haar kijken kan je niet doen... heel veel sterkte nogmaals, hopelijk blijft ze nog lang bij je.
Afbeelding

Gebruikersavatar
zenga13
Berichten: 2419
Lid geworden op: wo 09 dec 2009, 13:55

Re: Sylvester....ik weet het even niet meer

Berichtdoor zenga13 » vr 11 okt 2013, 21:34

Heel, heeel moeilijk vooral als je 18 jaar samen bent.. Ik zou zelf even kijken en voelen wanneer het echt niet meer dierwaardig is het actief een beslissing nemen..

Omdat wij natuurlijk als mensen dieren houden leven ze vaak zo lang soms te lang en heb zelf het idee dat het soms gaat lijken op dieronwaardig bestaan terwijl ze in de 'natuur' al veel eerder klaar zouden zijn.. Dit is natuurlijk niet persoonlijk bedoeld maar algemeen wat ik mij zo afvraag soms als ik diertjes om me heen zie unsure_sm
Hier sluit ik mij bij aan.. Houden van is ook laten gaan zodra de tijd daar is.
Sterkte met het nemen van deze moeilijke beslissing.
Afbeelding

Gebruikersavatar
Lieve
Berichten: 2747
Lid geworden op: za 04 aug 2012, 12:54

Re: Sylvester....ik weet het even niet meer

Berichtdoor Lieve » vr 11 okt 2013, 21:55

Heel veel sterkte Bridget!! cat_sm
Toen ik Bobo moest laten gaan na 16 jaar heb ik ook weken zitten worstelen,
afwegend wanneer het het juiste tijdstip zou zijn om haar te laten gaan.
Niet te vroeg en vooral niet te laat.
Terugkijkend realiseerde ik me dat ze de laatste weken helemaal niet meer kwispelde,
dat had ik helemaal over het hoofd gezien.
Een zinnetje waar ik veel aan heb gehad, is;
"Beter een week te vroeg dan een dag te laat."
Ik wens je alle wijsheid en kracht in deze moeilijke zware beslissing!!
Groetjes, Marijke, Lieve en Timmie

Gebruikersavatar
Yaella
Berichten: 3084
Lid geworden op: zo 28 jul 2013, 17:51

Re: Sylvester....ik weet het even niet meer

Berichtdoor Yaella » za 12 okt 2013, 01:28

Inderdaad wat Victor zegt en zenga zich bij aan sluit en ik ook al eerder geschreven heb.
Laten gaan is inderdaad ook houden van.
Het laatste stukje respect wat jij je lieverd kan geven.
Ik omschreef het eerder dat vaak mensen de dieren te lang bij zich willen houden, eigenlijk voort komt uit een soort van egoïsme.
Omdat los laten zo'n pijn doet en je wil ze immers niet kwijt. !!

Maar weet zeker dat jij zoveel liefde in je hebt en zoveel respect naar je lieverd toe dat jij niet langer wacht totdat het geen waardig bestaan meer heeft.
En inderdaad de eind grens hoeft niet altijd pijn te zijn, het ellendig voelen en geen structuur meer hebben en daar bedoel ik mee haar normale zelfstandige bezigheden op de dag als kat zijnde.
Is net zo belangrijk om in je beslissing mee te laten wegen.

Want verdriet dat krijg je en heb je, want dat voel je immers nu ook al.
Maar het feit dat je haar rust gunt en geen pijn of ellendigheid getuigd van liefde en respect naar haar.
En geeft straks een beter gevoel om te verwerken als dat je weet dat je haar eerder had moeten laten gaan omdat, dat beter was geweest voor haar.

Ik vindt ook dat een mens, een baas dat verplicht is tegenover zijn/haar dier.
Het dier heeft de mens dan zoveel gegeven van zijn liefde en kunnen.
Dat uitstel van executie respectloos is naar het dier toe als het dier aangeeft niet meer te kunnen.
( dit bedoel ik in het algemeen he!)

Gelukkig heb je alles zo geregeld en stand bye staan dat je het per dag bekijkt en direct in kunt grijpen als het moment daar is.
En dat vindt ik heel knap en dapper van je!

Want zoveel jaar samen en berg en dal zij aan zij beleefd te hebben met elkaar is het gevoel hebben dat je straks je kompas kwijt bent.

Een ieder van ons weet dat het moment ooit daar gaat komen, waar jij nu voor staat of heeft het al divers mee gemaakt.
En dat moment dat je ze los moet laten is altijd te vroeg.
Maar ik weet wel dat je ook een bofkont bent dat jullie zoveel gelukkige jaren hebben gekend en gehad hebben samen.
Waar je heel dankbaar voor mag zijn.
Want sommige/velen van ons hebben eerder los moeten laten.

Daarom wens ik je heel veel sterkte bij een wijselijk besluit.
En weet dat je haar nooit echt kwijt zult zijn , ze leeft voort in je hart en voor altijd in je gedachten als je de mooie herinneringen herdenkt en koestert.

Geniet intens nog van haar en beter gezegd met haar.
Zolang haar situatie het toe laat.

En schroom nooit om je gevoel te uiten al is dat keer op keer, al is het openlijk of per pb.
Juist wij mede katten baasjes kunnen die schouder zijn die bij kunnen dragen voor jouw om het dragelijker te maken in deze moeilijke tijd en die je nog door gaat maken.

Sterkte Hug
Wie nooit op de proef wordt gesteld, proeft nooit van het goede.

Gebruikersavatar
nisha's wonderland
Berichten: 1435
Lid geworden op: za 20 aug 2011, 08:46
Locatie: Dendermonde, Belgiê
Contacteer:

Re: Sylvester....ik weet het even niet meer

Berichtdoor nisha's wonderland » za 12 okt 2013, 20:04

ik ken syl al sinds ze als klein katje bij jou kwam en ik moet eerlijk zeggen dat ze nu een schim is van wat ze al is geweest vroeger.
Je weet ook mijn mening, destijds met oliver heb ik het jou ook gezegd. Hoe syl nu is, als ze mijn kat zou zijn, liet ik haar rustig inslapen...
Ik weet dat je haar gaat missen en dat je deze beslissing eigenlijk niet wilt nemen... Maar ik weet ook dat je niet wilt thuis komen, dat ze er ligt en dat vooral de andere katten haar zien liggen...
Ik weet dat je het moeilijk hebt met haar te laten gaan maar in dit geval denk ik echt dat het het beste is voor Syl... Laat haar rustig bij djalissa en oliver gaan. Je hebt al meer gedaan dan wat de meesten zouden doen. Zij is op... heeft een mooi leven gehad.

wat je ook beslist, je bent mijn zusje en ik ben er voor je als je me nodig hebt.
Afbeelding

Gebruikersavatar
Wil
Beheerder
Berichten: 25901
Lid geworden op: do 05 nov 2009, 18:47
Contacteer:

Re: Sylvester....ik weet het even niet meer

Berichtdoor Wil » wo 16 okt 2013, 19:44

Hoi Briget
hoe gaat tie meid ? hoe is het met Sylvester ?
Groetjes Wil
Afbeelding

Hier wordt niet geshopt voor een goede test

http://database.sphynxrexbreeders.nl/


Terug naar “Het Ziekenhuis”

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 4 gasten

cron