Wat denken jullie hierover?Input aub

Wat als je kat het ongeluk treft en een postieve test uitslag heeft.. Op huisnr. 13 van ons plein delen we hoe het met onze positief geteste katten gaat. Ook bespreken we vraagstukken rondom een kat met HCM, om hen toch een zo gelukkig mogelijk leven te geven
Gebruikersavatar
Wil
Beheerder
Berichten: 25901
Lid geworden op: do 05 nov 2009, 18:47
Contacteer:

Re: Wat denken jullie hierover?Input aub

Berichtdoor Wil » do 08 sep 2011, 20:03

Hoi Hoi
Nadine dit is een moeilijk iets ,ik denk dat je ervoor moet staan om te weten wat je doet ,er zijn er ook ,waar de eerste embolie gelijk fataal is ,

Wij laten onze dieren ook niet lijden ,kwaliteit van het leven moet toch voorop staan ,gelukkig mogen wij mensen het besluit nemen voor onze dieren ,waar we stapel gek op zijn ,
Wij hebben Thingel in laten slapen ,omdat ze een hersenbloeding kreeg ,waardoor ze het zicht in haar ogen kwijt was ,Ze was 5 jaar een kern gezonde kat ,
Maar ze had geen kwaliteit van leven meer ,ze was een open en vrolijke kat ,giga sociaal ,ze dyrfde alleen nog op haar buik te kruipen en schrok van alles wat tegen haar aankwam ,of liep ,
een doodsbange kat heeft geen fijn bestaan ,

Gelukkig Nadine ,een kat kan niet denken ik ben jong ,een kat of hond weet alleen hoe zijn leven is ,niet of hij 1 jaar of 20 jaar is ,dat is toch wel een kleine troost ,
Jij zult het ook aan je kattenkinders merken als ze niet meer willen ,ze geven dat zo duidelijk aan ,weet zeker ,dat jij dan ook de juiste beslissing maakt ,hoe moeilijk die ook is ,,
Groetjes Wil
Afbeelding

Hier wordt niet geshopt voor een goede test

http://database.sphynxrexbreeders.nl/

Gebruikersavatar
Annemieke
Berichten: 1563
Lid geworden op: vr 06 nov 2009, 22:24
Locatie: Brasschaat
Contacteer:

Re: Wat denken jullie hierover?Input aub

Berichtdoor Annemieke » do 08 sep 2011, 20:54

Hoi Nadine,

Dit is idd een moeilijk iets......

Ik heb al een paar keer gehoord van katten die een embolie krijgen en alles bijeen krijsen van de pijn......het ergste wat de baasjes herinneren van de aanval is het helse gekrijs van de kat.......
Dus het verhaal van "voelt als slapende benen", daar geloof ik niets van....

Ik denk dat de aanval zachtjes is, ik zou gaan voor behandeling....ik zou het niet zomaar kunnen opgeven.....
Als ik zou zien dat er echt pijn mee gemoeid is, dan zou ik ingrijpen.....

Wat me weer in mijn hoofd komt nu:

Balthazar(een kitten uit mijn eerste nestje) werd getest op HCM op de leeftijd van drie jaar en half, perfect in orde, 3.2 waarde!
Toch was Balthazar gewicht aan het verliezen en was er reeds bloedonderzoek, plasje en poepje gecheckt door de eigen DA,
toen vroegen we wat we nog meer moesten doen en of Mevr Putcuyps die uitslagen eens kon bekijken.
Dat kon niet!!! Er moest dan weer een nieuwe afspraak gemaakt worden, maar ze wou wel een echo van de buik nemen en een punctie van de urineblaas uitvoeren. (ze was toch al aan het echo'en voor de HCM) ....dus weer een fiks bedrag erbij en de uitslag zou via mail gestuurd worden.......
wachten, wachten, wachten........niks uitslag......dus gebeld......nog niks uitslag...........bijna twee weken later is Balthazar 's ochtends in zijn eigen stoelgang wakker geworden, zijn lichaam helemaal verlamd.......hij is meteen naar de DA gebracht en die MOEST direct de uitslag van die onderzoeken hebben......dus weer gebeld........
Balthazar is drie uur later overleden.......
Maar weet je wat het ergste is???? Er werd toen wél gevraagd of ze hem aub mochten hebben voor autopsie.......

Zijn eigenaar heeft botweg gezegd: als hij niet belangrijk genoeg was toen ie leefde.....krijgen jullie hem nu ook niet!!!
Afbeelding
A positive CATTITUDE rules the day!!!
Wie met mensen omgaat als pionnen,
ziet spoedig dat zijn schaakbord leeg is.

Gebruikersavatar
Anunaki
Berichten: 6231
Lid geworden op: ma 07 dec 2009, 23:06
Locatie: Vlaanderen (België)
Contacteer:

Re: Wat denken jullie hierover?Input aub

Berichtdoor Anunaki » do 08 sep 2011, 21:07

Wij zouden ook niet kiezen voor pijnstillers in mijn ogen schiet zij daar niets mee op (no offence Wen ;) ) gewoon zo snel mogelijk in slaap brengen!
Natuurlijk voel ik me hiermee niet beledigd ;-) ..... ik moet hier "gewoon" ook nog rekening houden met de emoties van mijn kinderen ;-) ..... ik heb hier een heel emotionele dochter die zich nu al serieuze vragen stelt over het "nut van het leven als je toch moet sterven" (Leg dat maar eens uit aan een kind van 7!)

Als het erop aan komt kiezen we altijd voor het "comfort" van onze huisdieren, ..... maar als we een mogelijkheid hebben om daarbij ook nog een beetje oog te hebben voor de gevoelens van onze kinderen en ervoor kunnen zorgen dat ze toch nog even afscheid kunnen nemen zonder dat ons huisgenootje daarbij pijn of angst ervaart dan zullen we daarvoor kiezen.

't Is allemaal niet gemakkelijk en ik denk dat we allemaal al bijna elk scenario in ons hoofd zullen afgespeeld hebben .... wat als dit, wat als dat! Maar als de dag daar is dan is het gegarandeerd volgens een scenario waar we zelfs nog niet aan gedacht hebben.

Huisdieren kunnen inderdaad zelf aangeven dat het genoeg geweest is ..... een beer van een reu waar iedereen 50m voor achteruit ging als het erop aan kwam is op zijn laatste ogenblik naar me toegelopen drukte zijn kop in mijn armen en zakte toen door zijn poten, dat was heel vreemd maar hij liet echt voelen dat het genoeg geweest was, dat voelde toen echt goed en juist.
Ukine daarentegen was lichamelijk helemaal op, ze kon echt totaal niet meer, haar longen zaten vol met vocht en ze snakte naar elke ademtocht ..... toch bleven haar oogje schitteren, mentaal wou ze nog zo ontzettend graag en dan is het heel hard als je voor hen moet beslissen!

Hé bah! Wat een naar onderwerp!
Groetjes, Wendy
Wie met mensen omgaat als pionnen, ziet spoedig dat zijn schaakbord leeg is!
Afbeelding

Gebruikersavatar
Clemmetje
Beheerder
Berichten: 27328
Lid geworden op: wo 09 dec 2009, 10:23
Locatie: Oldebroek
Contacteer:

Re: Wat denken jullie hierover?Input aub

Berichtdoor Clemmetje » vr 09 sep 2011, 08:34

Ik wil zeker niet dat mijn dieren onnodig lijden omdat ik ze langer bij mij wil houden maar soms zit je er zo in dat je het niet meer objectief ziet.
Ik vond laatst een filmpje van mij twee oudjes Gompie en Dodo en schrok daarvan. Ze waren er toch wel erger aan toe dan ik ze in gedachten had en op dat moment voelde dat ook niet zo.
Het gaat soms heel geleidelijk en dan zie je het blijkbaar anders.

Ik hoop dat als het moment daar is om weer één van mijn schatten te laten gaan dat het heel duidelijk is dat het goed is maar wat is dat soms moeilijk.

Mijn oude paard van 26 jaar is er ook zo één wat natuurlijk ieder moment mis kan gaan. En waar stop je dan? Ik neem mij van alles voor en zeker om niet meer allerlei rotdingen te gaan doen om haar maar bij mij te houden.
Maar een dier wat je al bijna 19 jaar hebt zit wel in je hart en wanneer zeg je het is genoeg.........
Groetjes Clem
Afbeelding

Gebruikersavatar
asielkat
Berichten: 4025
Lid geworden op: ma 20 sep 2010, 19:14

Re: Wat denken jullie hierover?Input aub

Berichtdoor asielkat » vr 09 sep 2011, 21:23

Lieve Allemaal,

dit is voor ons als baasjes zowiezo een lastig onderwerp
maar ik bekijk het even vanuit mijn ervaringen uit het asiel
dan zien we soms dieren echt pijn lijden
en dan komt dus de da die er voor gestudeerd heeft een dier te redden
en dus ook alles wil doen om een dier te redden
maar dan denk ik inderdaad en gelukkig ook andere collega's
denk aan de kwaliteit van leven en de pijn en stress die ze nu hebben
we zijn als baasje echt bevoorrecht om de beslissing te mogen nemen
mbt euthenasie ook al is dit een kei moeilijke beslissing die pijn doet
maar vergeet niet dat dit, deze opdracht die je geeft aan de da,
je toch ook uit liefde voor het dier doet
het is heel moeilijk als je voor het moment komt te staan
maar je ziet echt aan je dier als ie pijn lijdt
het enige wat ik wel belangrijk vind voor de prive dieren van ons hier op het forum
dat je weet of je het thuis wilt laten doen en wat je daara doet met het lichaam
want door emotie weet je het soms op dat moment niet
en kan je later spijt krijgen
dus denk eens na over cremeren, begraven in je tuin etc
voor mezelf weet ik het
en op ons asiel laten we ze collectief cremeren ipv destructie
kortom laat je inderdaad niet overvallen en neem de tijd om je voor te bereiden
mocht het nodig zijn

liefs an

lathyrus
Berichten: 3036
Lid geworden op: di 20 apr 2010, 22:25
Locatie: Wichelen, België

Re: Wat denken jullie hierover?Input aub

Berichtdoor lathyrus » zo 11 sep 2011, 23:27

Wij hebben hier aan den lijve ondervonden hoe het kan verlopen met een klonter die in het achterlijf vast komt te zitten: eind 2009 bij onze BamBam.

De vergelijking van “slapende benen/voeten” ging allereerst al niet op: BamBam was een bikkel van een kater, erg hard voor zich zelf, maar toen was overduidelijk dat hij pijn leed en niet zo’n beetje ook. Verlamming aan de achterpoten is een ding, pijn eraan hebben …. nou ja vul maar in.

Daarnaast probeert het hart uit alle macht het bloed toch naar het achterlijf te pompen omdat daar het bloed niet meer goed doorheen gaat door die prop: het hart krijgt een oplawaai van jewelste hierdoor en blijft maar doorgaan. Bij Bam leek het alsof er een op hol geslagen vibrator in z’n borstkas zat. Zo’n optater is voor een gezond hart al erg, laat staan voor een HCM hart.

Je kunt ze pijnstillers geven en bloedverdunners waardoor het bloed langs de prop zou kunnen (misschien) maar diezelfde prop, of een andere die erop volgt ofzo, kan ook met dezelfde vaart richting het hart gaan met als gevolg een vreselijk pijnlijke dood.

Naast medicatie is ook een operatie een optie, zo werd ons verteld, amputatie van de ledemaat of doorspoelen oid van de bloedvaten waar de prop zit. Beide ook zwaar voor het (HCM) hart en geen zekerheid dat herhaling zich niet voor zal doen.
Toen wij Bam in huis kregen, heb ik hem beloofd dat hij een geweldig leven zou hebben bij ons. Zo lang mogelijk zou hij bij ons zijn, we zouden zo goed mogelijk voor hem zorgen en ons uiterste best doen om de kwaliteit van zijn leven in stand te houden. Hij was mijn speciaaltje, niet alleen vanwege de HCM, maar vanwege zijn onnavolgbare karakter en uit liefde en respect voor hem, hebben we hem beloofd dat hij nooit zou hoeven te lijden om dan maar langer bij ons te zijn.
De pijn, het verdriet en het gemis van BamBam draag ik nog steeds, maar dat is een peuleschil bij het verdriet en de pijn die ik zou hebben wanneer ik hem pijn had laten lijden of die ik had toen ik zag dat hij niet meer de kat zou zijn die hij altijd was.


Mijn advies, als ik al advies zou mogen geven, is kijk naar je kat en laat je hart en je verstand spreken wanneer er zich iets aandient. Probeer van tevoren afspraken te maken over wat je zelf wel of niet toelaatbaar vindt en vindt daarin ook houvast op het moment dat het nodig is.

Wanneer het moment daar is om je kat te laten gaan, dan laat je hem niet gaan omdat je niet voor hem wilt vechten, je laat hem gaan zodat hij geen strijd meer hoeft te leveren en mag rusten.
heel erg bedankt voor je reactie !!!
Die laatste zin is t geen waar ik mee zit.
Ik zou nooit 1 van mijn dieren laten afzien en laten pijn lijden gewoon omdat ik hem of haar zo lang mogelijk bij mij wil houden.
Ik wil het beste doen voor hem of haar.
En als dat wil zeggen dat ik hem of haar moet loslaten terwijl ik dat helemaal niet wil dan ga ik dat toch doen.
Ik heb dat in t verleden nog al moeten doen.
Maar t is een verschrikkelijke beslissing die je moet nemen.
En ik wil zeker weten dat het de juiste beslissing is.
Voor hen.
Ik heb het moeilijk met het idee van laten inslapen omdat ik me dan afvraag of ik het niet te gemakkelijk opgeef en of ik hen dan niet te kort doe, of ik hen dan uiteindelijk niet iets afneem.
Gevoelsmatig is het moeilijk om dat besluit van te laten inslapen te nemen.
Maar mijn verstand zegt dat het voor hen het juiste is om te doen.
Ik wil hen niet x aantal tijd laten lijden en bang laten zijn om daarna dan een soort van verhakkeld leven te moeten leiden/lijden.
Of om korte tijd nadien opnieuw hetzelfde te moeten doorstaan.
Of om een pijnlijke dood te moeten sterven.
Ik wil dat ze zo vredig mogelijk kunnen gaan in een omgeving die ze kennen en bij de mensen die hen graag zien.
Ik hoop heel heel erg dat het nooit zal gebeuren, dat ze allemaal mogen gaan stillekes in hun slaap zodat ze het zelf niet weten, of met zo een aanval, dat het in een paar seconden gedaan is.
Ik mag er echt niet aan denken dat 1 van de kinders (of allemaal) zo een klonter zou krijgen en zou moeten liggen afzien tot de dierenarts hier geraakt.
Maar als t gebeurt dan ga ik (of wij als halve trouwboek thuis is) er toch moeten doorgeraken en moeten sterk zijn voor hen , tot nu toe heb ik dat altijd kunnen doen bij mijn dieren, ik hou me daar aan vast en vertel mezelf dat me dat nu bij mijn vier kleine donders ook gaat lukken.
Het moet.
Voor hen.
Ik hoop alleen maar dat het zo niet zal gaan ...
Nog eens heel erg bedankt en innige deelneming bij het verlies van je Bambam
Afbeelding

lathyrus
Berichten: 3036
Lid geworden op: di 20 apr 2010, 22:25
Locatie: Wichelen, België

Re: Wat denken jullie hierover?Input aub

Berichtdoor lathyrus » zo 11 sep 2011, 23:52

Hoi Nadine,

Dit is idd een moeilijk iets......

Ik heb al een paar keer gehoord van katten die een embolie krijgen en alles bijeen krijsen van de pijn......het ergste wat de baasjes herinneren van de aanval is het helse gekrijs van de kat.......
Dus het verhaal van "voelt als slapende benen", daar geloof ik niets van....

Ik denk dat de aanval zachtjes is, ik zou gaan voor behandeling....ik zou het niet zomaar kunnen opgeven.....
Als ik zou zien dat er echt pijn mee gemoeid is, dan zou ik ingrijpen.....

Wat me weer in mijn hoofd komt nu:

Balthazar(een kitten uit mijn eerste nestje) werd getest op HCM op de leeftijd van drie jaar en half, perfect in orde, 3.2 waarde!
Toch was Balthazar gewicht aan het verliezen en was er reeds bloedonderzoek, plasje en poepje gecheckt door de eigen DA,
toen vroegen we wat we nog meer moesten doen en of Mevr Putcuyps die uitslagen eens kon bekijken.
Dat kon niet!!! Er moest dan weer een nieuwe afspraak gemaakt worden, maar ze wou wel een echo van de buik nemen en een punctie van de urineblaas uitvoeren. (ze was toch al aan het echo'en voor de HCM) ....dus weer een fiks bedrag erbij en de uitslag zou via mail gestuurd worden.......
wachten, wachten, wachten........niks uitslag......dus gebeld......nog niks uitslag...........bijna twee weken later is Balthazar 's ochtends in zijn eigen stoelgang wakker geworden, zijn lichaam helemaal verlamd.......hij is meteen naar de DA gebracht en die MOEST direct de uitslag van die onderzoeken hebben......dus weer gebeld........
Balthazar is drie uur later overleden.......
Maar weet je wat het ergste is???? Er werd toen wél gevraagd of ze hem aub mochten hebben voor autopsie.......

Zijn eigenaar heeft botweg gezegd: als hij niet belangrijk genoeg was toen ie leefde.....krijgen jullie hem nu ook niet!!!
Ik dacht dat het bij zo een aanval onmiddellijk gedaan was?
Ik heb al een paar keer gelezen dat de kat dan een gil slaakt en valt en direct overlijd?

Zijn jullie dan te weten gekomen wat Balthazar mankeerde?
Erg dat er niet naar die uitslagen werd gekeken en jullie daarna zo lang hebben moeten wachten op de uitslagen van de gedane testen
Afbeelding

lathyrus
Berichten: 3036
Lid geworden op: di 20 apr 2010, 22:25
Locatie: Wichelen, België

Re: Wat denken jullie hierover?Input aub

Berichtdoor lathyrus » zo 11 sep 2011, 23:54


Ik hoop dat als het moment daar is om weer één van mijn schatten te laten gaan dat het heel duidelijk is dat het goed is maar wat is dat soms moeilijk.
Ik hoop het ook. Zowel voor jou als voor mezelf.
Ik hoop ook dat het nog heel lang duurt voor je 1 van je schatten moet laten gaan.
Heel veel sterkte toegewenst !!!
Afbeelding

lathyrus
Berichten: 3036
Lid geworden op: di 20 apr 2010, 22:25
Locatie: Wichelen, België

Re: Wat denken jullie hierover?Input aub

Berichtdoor lathyrus » zo 11 sep 2011, 23:56

Hoi Hoi
Nadine dit is een moeilijk iets ,ik denk dat je ervoor moet staan om te weten wat je doet ,er zijn er ook ,waar de eerste embolie gelijk fataal is ,

Wij laten onze dieren ook niet lijden ,kwaliteit van het leven moet toch voorop staan ,gelukkig mogen wij mensen het besluit nemen voor onze dieren ,waar we stapel gek op zijn ,
Wij hebben Thingel in laten slapen ,omdat ze een hersenbloeding kreeg ,waardoor ze het zicht in haar ogen kwijt was ,Ze was 5 jaar een kern gezonde kat ,
Maar ze had geen kwaliteit van leven meer ,ze was een open en vrolijke kat ,giga sociaal ,ze dyrfde alleen nog op haar buik te kruipen en schrok van alles wat tegen haar aankwam ,of liep ,
een doodsbange kat heeft geen fijn bestaan ,

Gelukkig Nadine ,een kat kan niet denken ik ben jong ,een kat of hond weet alleen hoe zijn leven is ,niet of hij 1 jaar of 20 jaar is ,dat is toch wel een kleine troost ,
Jij zult het ook aan je kattenkinders merken als ze niet meer willen ,ze geven dat zo duidelijk aan ,weet zeker ,dat jij dan ook de juiste beslissing maakt ,hoe moeilijk die ook is ,,
Is er bij een hersenbloeding een goede kans dat ze er door komen zonder schade of met minieme schade?
Of toch niet?
Nog iets om te vragen aan mijn dierenarts...
Afbeelding

lathyrus
Berichten: 3036
Lid geworden op: di 20 apr 2010, 22:25
Locatie: Wichelen, België

Re: Wat denken jullie hierover?Input aub

Berichtdoor lathyrus » ma 12 sep 2011, 00:06

Mijn eigen ervaring is dus, dat het zowel (achteraf) voor jezelf als ter plekke voor het zieke dier het beste is , als jij de kracht en de mogelijkheid hebt om de keuze te maken om het zieke dier in een veilige omgeving op een moment met nog zo weinig mogelijk pijn vredig in te laten slapen.

Dat is in mijn ogen juist geen makkelijk afschuiven, dan zou je praten over iemand die zijn dier in laat slapen omdat hij liever een hond heeft dan een kat...
We praten hier over zieke dieren die in leven en op het randje van de dood vertrouwen op hun blikopener om de juiste keuze voor hen te maken.
Als jij de keuze maakt om het dier waarvan je zielsveel houdt veel pijn te besparen dan is dat voor jou een moeilijke keuze die je niet maakt voor jezelf, maar voor het dier.

Heel erg bedankt voor je reactie !!!
En om die 2 verhalen te vertellen.
Innige deelneming bij het verlies van je diertjes.
Hetgeen ik gequote heb is hetgeen waar ik het moeilijk mee heb.
Ik heb nog al dieren moeten laten inslapen.
Verstandelijk weet ik dat ik de juiste keuze gemaakt heb voor hen, gevoelsmatig heb ik het er nog altijd moeilijk mee...
Ik wil gewoon zeker weten dat de keuze die we maken de juiste keuze is voor hen.
Bedankt !
Afbeelding


Terug naar “Huisnr. 13”

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 gast

cron