Vondelingetje

Post hier je eigen lyrics, comics, thrillers en/of horrorverhalen waarin je katten de hoofdrol spelen.
Gebruikersavatar
geertje
Berichten: 7679
Lid geworden op: wo 09 dec 2009, 13:23
Locatie: Antwerpen

Vondelingetje

Berichtdoor geertje » ma 14 jun 2010, 14:30

Ha, ha...en nu denken jullie natuurlijk dat ik een verhaal ga schrijven over een hondje of katje dat ik gevonden heb...niet dus. Toen een tijdje geleden Barbara de kittens vond moest ik terugdenken aan iets dat ik een jaar of acht geleden heb meegemaakt. Toen heb ik gevonden....een kindje!!! En dit uitzonderlijke verhaal wil ik wel eens met jullie delen.
Op een woensdagmiddag moest ik Reintje naar een verjaardagsfeestje brengen. We nemen de auto want het was verschrikkelijk aan het regenen. Op de hoek van onze straat is een grasveld en daar stond in het midden, in de gietende regen, een zwart jongetje van nog geen drie jaar. In het korte moment dat ik daar voorbij reed keek ik zoekend rond naar een moeder of vader maar zag die zo dadelijk niet. Op de terugweg dacht ik, ik rij nog even om en kijk even of hij er nog is. En ja hoor...daar stond hij, ondertussen in het midden van het kruispunt, zijn mond open om de regendruppels op te vangen.
Dus ik met een kindje naar huis.
Thuis aangekomen wikkel ik hem in een deken en bel dadelijk de politie op. Ik dacht de ouders zitten al doodongerust op het politiekantoor, maar neen hoor. Ze hadden nog geen melding gekregen en vonden het blijkbaar heel grappig dat ik een kindje gevonden had. Ze zouden een patrouillewagen langssturen als er één vrij was. Dan mijn vondelingetje maar droge kleren aan gedaan van Sam, veel te groot maar beter dat dan niets. Ondertussen probeerde ik wat te praten met hem, Nederlands, Frans, Engels, Duits....geen reactie, en mijn Congolees en Nigeriaans zijn niet zo goed om een gesprek aan te knopen. Dan de televisie maar opgezet, dat kende hij blijkbaar niet, eerst schrok hij en daarna probeerde hij de dingen op een nogal baldadige manier uit de televisie te halen. Televisie dan maar uit gezet. Toen kwam mijn witte kat binnen die zich letterlijk en figuurlijk een bult schrok....hoge rug, alle haren rechtop, een dikke staart en blazen maar. Ze zag ook niet elke dag een negertje in de woonkamer staan. Mijn kleine mannetje had blijkbaar ook nog nooit een witte kat gezien of toch zeker niet in deze toestand en zette het op een wenen. Kat dan maar weer buiten.
Ondertussen verstreek de tijd, het kindje viel in slaap en de politie had blijkbaar wat beters te doen dan een verloren kind te komen ophalen.
Het werd zo ondertussen ook tijd om Reintje terug op te halen, daar moest ik een oplossing voor zoeken. Ik bel naar mijn ouders, mijn vader neemt de telefoon op. Klein probleempje want hij hoort niet zo goed. 'Vake, Reintje moet opgehaald worden van een feestje kan jij dat doen want ik heb een kindje gevonden'...'een WAT, een lintje'...'neen een KINDJE'...'een windje'...NEEN EEN NEGERTJE'...'een wat, een wezeltje'....'laat maar, ik bel straks wel eens terug'.
Mijn man dan maar opgebeld om te vragen of die wat vroeger kon stoppen op zijn werk, zijn reactie: 'het is al ver gekomen, nu komt je niet alleen met gevonden honden of katten naar huis maar ook met kindjes'. Maar neen, hij zat middenin een bespreking en kon niet naar huis komen.
Dan mijn zus maar bellen, hopen dat die thuis is. Toen mijn zus na enige tijd doorhad dat het geen grap was, ik durf al wel eens iets uithalen, was zij bereid om Reintje te gaan afhalen.
Ondertussen nog eens naar de politie gebeld. Daar hadden ze nog steeds niemand die zijn zoontje mistte maar ze zouden nu toch moeite doen om hem te komen halen.
Uiteindelijk enkele uren later was de politie er. Een verslag opgemaakt want er was nog steeds geen vermist kindje. En toen moest ik mijn tijdelijke pleegkindje afgeven. Wel aandoenlijk zo'n grote politieagent met een slapend kindje in zijn armen.

En hoe is het verder gegaan met iedereen uit mijn verhaal:
De ouders van de vondeling zijn pas 4uur nadat ik hem gevonden had komen opdagen. Moeder was in een deftige middagslaap gevallen en had niet gemerkt dat haar zoontje buiten geglipt was.
Mijn vader heeft ondertussen een oorapparaat, niet dat dit een verbetering is want hij zet het uit om de batterijen te sparen.
Mijn man is elke dag ongerust in wat hij nu weer thuis gaat aantreffen.
Mijn zus vertelde het verhaal op haar werk. Een collega reageerde als volgt: 'o, neen..wat een gelukzak is je zus...een kindje vinden, dat is nu al altijd mijn grootste wens geweest.'.. b4
En het jongetje zelf...een week later ging ik boodschappen staan en op de hoek van de straat stonden twee meisjes met het jongetje aan hun hand. 'Mevrouw, weet u waar dit kindje woont'...'Breng hem maar naar de politie, ze kennen hem daar'.
Een huis zonder katten is als een aquarium zonder vissen..

Gebruikersavatar
Marthe
Berichten: 7664
Lid geworden op: wo 09 dec 2009, 14:53
Contacteer:

Re: Vondelingetje

Berichtdoor Marthe » ma 14 jun 2010, 14:35

Hahaha wat een grappig verhaal als je het zo leest. Maar aan de andere kant ook wel triest, dat ouders blijkbaar zo weinig alert waren op hun zoontje dat het korte tijd later weer gebeurde.

maria
Berichten: 4799
Lid geworden op: wo 09 dec 2009, 16:02

Re: Vondelingetje

Berichtdoor maria » ma 14 jun 2010, 15:14

Oh Geertje wat een verhaal.. ik schrok ook inderdaad wat is daar nu weer gebeurd...?? maar het is gelukkig een verhaal van aantal jaren geleden.. maar zou het jongentje het nog weten...? of zou hij nog vaker bij mensen thuis zijn gekomen..
triest.. als ik mijn katten of honden 2 seconde niet zie.. bel ik al 112..
had ooit toen ik een kitten had en de volgende morgen kitten niet meer zag.. overal zoeken..het kon niet buiten zijn. maar je weet maar nooit.. dus ik bel de politie of zij een kitten hadden gevonden.. hoe lang bent u het kwijt.. nou een kwartier....jullie begrijpen dat ze niet uitrukte om te gaan zoeken. en smeogol het kitten .. lag onder de verwarming achter het gordijn..

Gebruikersavatar
Anunaki
Berichten: 6231
Lid geworden op: ma 07 dec 2009, 23:06
Locatie: Vlaanderen (België)
Contacteer:

Re: Vondelingetje

Berichtdoor Anunaki » ma 14 jun 2010, 15:35

Ja ik dacht ook meteen haaaaaaaaaaaaaa Geertje heeft er een huisgenootje bij.

Het is een grappig geschreven verhaal, maar eigenlijk ook diep triest, stel je voor dat dat ventje ipv een regendruppeltje een auto had gevangen c13 .... je zou die moeder toch met liefde eens door elkaar willen schudden als je dat ventje de week erop terug op straat ziet lopen!
Werd je toen niet boos?
Groetjes, Wendy
Wie met mensen omgaat als pionnen, ziet spoedig dat zijn schaakbord leeg is!
Afbeelding

Gebruikersavatar
geertje
Berichten: 7679
Lid geworden op: wo 09 dec 2009, 13:23
Locatie: Antwerpen

Re: Vondelingetje

Berichtdoor geertje » ma 14 jun 2010, 15:43

Ik werd vooral boos op alle mensen die voorbij hem gereden of gelopen zijn zonder hem te helpen.
Ik heb mijn eigen verhaal gemaakt om het te kunnen relativeren. Volgens mij waren het illegalen die al hun moed hebben bij elkaar moesten zoeken om naar de politie te stappen en hun zoontje als vermist op te geven. En hoe gaat dat ook in zo'n landen, kinderen lopen nu eenmaal buiten rond en worden in het oog gehouden door de buren en omgeving.
Ik denk wel dat, wanneer hij voor de tweede maal naar het politiebureau is gebracht, er bemiddeling en sociale hulp is gekomen...of dat hoop ik toch.
Een huis zonder katten is als een aquarium zonder vissen..

Gebruikersavatar
Anunaki
Berichten: 6231
Lid geworden op: ma 07 dec 2009, 23:06
Locatie: Vlaanderen (België)
Contacteer:

Re: Vondelingetje

Berichtdoor Anunaki » ma 14 jun 2010, 15:57

[quote="geertje"]Ik werd vooral boos op alle mensen die voorbij hem gereden of gelopen zijn zonder hem te helpen.
quote]


Ja maar dat is dan weer typisch iets van "deze tijd" !!!!
2j geleden merkte ik het ook toen er een kleintje van 2,5j langs het schoolpoortje was geglipt .... hij stond daar toen "mama, mama" op het midden van de parking te roepen en al die moeders notabene keken ook gewoon over hem heen D25 ik had hem meteen aan zijn handje: want daar reden ook auto's... waar het manneke niet vrolijk van werd en hij begon toen te gillen als een speenvarkentje en zo heb ik hem teruggebracht tot bij de juf (juf ontzettend beschaamd en dankbaar) .... maar zelfs toen hij aan het gillen was van "nee nee ikke los" kwam er nog niemand tussen .... eigenlijk toch ook niet normaal: ik had nu wel goede bedoelingen, maar je mag er toch gewoon allemaal niet aan denken!
Groetjes, Wendy
Wie met mensen omgaat als pionnen, ziet spoedig dat zijn schaakbord leeg is!
Afbeelding

Gebruikersavatar
geertje
Berichten: 7679
Lid geworden op: wo 09 dec 2009, 13:23
Locatie: Antwerpen

Re: Vondelingetje

Berichtdoor geertje » ma 14 jun 2010, 16:36

Dat bedoel ik nu, het is toch niet voor te stellen dat je zo'n kleintje niet helpt, eender op welke manier het op die plaats in die situatie is terechtgekomen.
Een huis zonder katten is als een aquarium zonder vissen..

Gebruikersavatar
Anunaki
Berichten: 6231
Lid geworden op: ma 07 dec 2009, 23:06
Locatie: Vlaanderen (België)
Contacteer:

Re: Vondelingetje

Berichtdoor Anunaki » ma 14 jun 2010, 16:43

Nee dat klopt .... gelukkig zijn er nog een aantal "normale" mensen, maar het is een rotmentaliteit!!!!
Groetjes, Wendy
Wie met mensen omgaat als pionnen, ziet spoedig dat zijn schaakbord leeg is!
Afbeelding

Gebruikersavatar
Wil
Beheerder
Berichten: 25901
Lid geworden op: do 05 nov 2009, 18:47
Contacteer:

Re: Vondelingetje

Berichtdoor Wil » ma 14 jun 2010, 20:04

Hoi Geertje
Dit is in en in triest ;( sommige houden er een andere mentaliteit op na als de meeste mensen ,Ik walg van zulke ouders ,
Zulke kindertjes hebben gelukkig vaak een extra engelbewaarder ,die ze ook echt nodig hebben ,
Goed van jou ,dat je hem mee had genomen ;) had ik ook gedaan ,maar kan me voorstellen dat je familie het niet geloofde ;)
Groetjes Wil
Groetjes Wil
Afbeelding

Hier wordt niet geshopt voor een goede test

http://database.sphynxrexbreeders.nl/


Terug naar “De uitgeverij”

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 gast

cron